De thematiek van Emma Crebolder is breed. Haar literaire werk gaat over kinderen, vrouwen, landschap, Afrika en Reynaert de Vos.
Vaak hebben de eerste regels van Emma Crebolder een verleidelijke toegankelijkheid. Maar verderop lijken de woorden plotseling over elkaar heen te schuiven. Er gebeurt iets met de taal zelf.
[….]*
Niet kardemom, meergenaamd paradijskorrel,
niet rozemarijn niet salie niet komijn.
Vergeefs smaakpapillen oprichten,
want niet de tong maar de neus ruikt
de vluchtigheid van het kruid dat ik zoek
te noemen. Op markten waar men
'salaam' zegt zal het opduiken. Ruis
voor mij uit naam. Blijf in mijn buurt
tot ik het busseltje ongekamd groen
zie liggen. Ik wijs het je aan.
*Gedicht uit een nieuwe cyclus waarin vergeten woorden worden omschreven en opgeroepen.
(ZIE 96 KRITISCH LIT. LEX. MAART 2005)
